Home > Γενικά, Γεωπολιτική, Ελληνικό Βlogging, Οικονομία, Πολιτική > Θα είναι ο Χίτλερ ο στυγνότερος εγκληματίας, ever, και έπειτα από 10 χρόνια;;;

Θα είναι ο Χίτλερ ο στυγνότερος εγκληματίας, ever, και έπειτα από 10 χρόνια;;;

Δεκεμβρίου 9th, 2011 Leave a comment Go to comments

 Όλη η αλήθεια για την κρίση…

 

Ποιοί προκάλεσαν την μεγάλη οικονομική κρίση; Ποιος ήταν ο ρόλος του ΓΑΠ; Ποια είναι η σχέση του κ. Παπαδήμου με το ίδρυμα Ροκφέλερ; Συμμετείχε η CIA στην παγίδευση του Στρος Καν; Τι συζητάνε μεταξύ τους ο Γάλλος πρόεδρος Σαρκοζί με την Φρόιλαιν Μέρκελ; Όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε και σας κρύβει η διεθνής ταξιαρχία της παγκοσμιοποίησης…

Η κρίση στην Ευρώπη δεν προέκυψε στα ξαφνικά. Είχε προηγηθεί το «ατύχημα» της Lehman Brothers. Στο μεταξύ, για περισσότερα από δέκα χρόνια οι αγορές έχτιζαν το βασίλειό τους σε κινούμενη άμμο. Η μόχλευση δημιούργησε μία φούσκα τεραστίων διαστάσεων και δημιούργησε μία επίπλαστη ευμάρεια. Ο λαϊκός καπιταλισμός έμοιαζε με ένα ανέκδοτο βγαλμένο από την περίοδο των παγετώνων. Ο σύγχρονος καπιταλισμός είχε γίνει ιδιαίτερα επιθετικός και μπορούσε να συγκριθεί μόνο με μία αίθουσα καζίνο

Όσοι τολμούσαν να πουν αυτή την εξόφθαλμη αλήθεια, ότι στο καζίνο είχε κάποιος περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει από το να παίζει στις αγορές με την σημαδεμένη τράπουλα των μεγάλων οίκων, κινδύνευε να χαρακτηριστεί γραφικός. Ας μη ξεχνάμε ότι υπήρχαν ολόκληρες στρατιές στελεχών που αμειβόντουσαν γενναία, εξαιτίας της ληστρικής αντίληψης περί bonus.

Ο κανιβαλισμός έγινε η επίσημη θρησκεία των κατοίκων της ζούγκλας που ήθελαν να ονομάζονται κυνηγοί του κέρδους. Ζούσαν την φαντασίωση του κερδοσκόπου, όταν δεν έκαναν κάτι περισσότερο από το να τρώει ο ένας τις σάρκες του άλλου. Αυτή η τρέλα θα έπαιρνε κάποια στιγμή τέλος. Ήταν μοιραίο να πέσουν οι τίτλοι τέλους. Κι όπως συμβαίνει με όλες τις φούσκες, αυτό συμβαίνει βίαια.

Η κρίση είναι παράγωγο της δράσης των κερδοσκοπικών funds. Funds πανίσχυρα που αξιοποίησαν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο όλα τα όπλα που τους πρόσφερε η μόχλευση. Απέκτησαν με τον καιρό πλούτο και δύναμη. Απίστευτη δύναμη, ικανή να προσλαμβάνουν συνταξιούχους (μόνο;) πρωθυπουργούς και υπουργούς στις υπηρεσίες τους. Με τον καιρό τα funds αυτά έγιναν ο απόλυτος κυρίαρχος του παιγνιδιού. Αν έχαναν η ανθρωπότητα θα ήταν αντιμέτωπη με φαινόμενα Lehman Brothers. Αν κέρδιζαν, θα αύξαναν το ύψος των τραπεζικών τους λογαριασμών. Μονά – ζυγά δικά τους! Και με το παιγνίδι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους: Χάνανε στο κόκκινο; Διπλασιάζανε το στοίχημα. Χάνανε και πάλι; Το διπλασίαζαν εκ νέου. Την τρίτη φορά δεν θα έχαναν με τίποτα. Στην ανάγκη υπήρχε το μαξιλάρι της ανάλυσης ενός ξένου οίκου…

Όποιος θέλει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ξέρει τι πρέπει να κάνει. Να βάλει κανόνες στο παιγνίδι. Να βάλει ένα τέλος σε αυτή την παράνοια της αγοράς παραγώγων. Θέλουν να το κάνουν; Πολύ φοβόμαστε πως όχι!

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
thanasis.mavridis@capital.gr

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ 

deep purple

Όλη η αλήθεια για την κρίση…
Ποιοί προκάλεσαν την μεγάλη οικονομική κρίση; Ποιος ήταν ο ρόλος του ΓΑΠ!
Όποιος θέλει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ξέρει τι πρέπει να κάνει.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

κ. Μαυρίδη,
σημασία πια για μας, δεν έχει το ποιός έφταιξε
ή ποιός κινεί παρασκηνιακά τα νήματα, και φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση.

ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ, ότι εμείς στην Ελλάδα, … θα πρέπει να αισιοδοξούμε πλέον,
με το δεδομένο, ότι μετά την «αποχώρηση» του ΓΑΠ, τις τύχες μας εδώ, έχουν αναλάβει «αρχιδ…τοι» τύποι, που γνωρίζουν καλά, πως να οδηγήσουν τον Τιτανικό σε υπήνεμα λιμάνια !

Bαρέθηκα, ν’ ακούω αρνητικά σχόλια σε ειδησεογραφία, σχετική με τα επιτεύγματα του εκάστοτε ΥΠΟΙΚ (π.χ. Παπακωνσταντίνου) και εσχάτως, … και του Βενιζέλου (του επίδοξου … νέου πρωθυπουργού μας).

Τελικά, το σημερινό Ελληνα δεν μπορείς να τον πιάσεις από πουθενά. Εχουμε γίνει αχάριστοι και αγνώμονες, όλο μουρμούρα και άρνηση. Γκρινιάζουμε και διαμαρτυρόμαστε με το παραμικρό, επειδή αδυνατούμε, να ξεφύγουμε από την παρόρμηση της στιγμής και να διακρίνουμε, … το βάθος της σκέψης και της ικανότητας των διοικούντων μας.

Ένα απλό ενδεικτικό παράδειγμα. Eίδατε, τι έγινε με το χαράτσι των ακινήτων στο λογαριασμό της ΔΕΗ; Ξεσηκώθηκαν όλοι οι «ατίθασοι», … άλλοι δεν πλήρωσαν τίποτα, άλλοι μόνο την οφειλή προς τη ΔΕΗ, άλλοι «έβαλαν τα κλάματα» (μην τους κόψουν το ρεύμα) και, γενικώς, ένα μπάχαλο.

Ελα μου όμως, που μετά από συγκροτημένη σκέψη των ιθυνόντων, … όλα αποκαταστάθηκαν, και, … δόξα τω Θεώ, επανήλθε η τάξη και η αρμονία. Όπως αντιλαμβάνεστε, αναφέρομαι στην σχετική εγκύκλιο του ΥΠΟΙΚ, όπου οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (π.χ. πολύτεκνοι, άνεργοι, κλπ.), θ’ απαλλάσσονται από την υποχρέωση καταβολής του εν λόγω «φιλοδωρήματος», αφού όμως περάσουν από συνέντευξη, ενώπιον τριμερούς επιτροπής. Και πάλι όμως, κάποιοι ξεσηκώθηκαν και άρχισαν να χλευάζουν τη σύσταση της επιτροπής και ιδίως, το κρίσιμο μέλος αυτής, … την κοινωνική λειτουργό.

Μα τόσο κοντόφθαλμος είναι τέλος πάντων ο νεοέλληνας, που αδυνατεί, ν’ αντιληφθεί το μεγαλείο της εγκυκλίου και την σκοπιμότητα της κοινωνικής λειτουργού στην όλη διαδικασία; Τι διάολο, μασημένη τροφή για τα πάντα θέλουμε, για να κατανοήσουμε … τ’ αυτονόητα !

Λοιπόν, για την αποκατάσταση της αξίας, εκείνου του μεγαλοφυούς στελέχους του ΥΠΟΙΚ, που τα σκέφτηκε όλα αυτά (σε συνέχεια αντίστοιχων «εφευρηματικών» διατάξεων, βλ. κίνημα αποδείξεων, φοροκάρτα, κλπ.), υπενθυμίζω ένα χαρακτηριστικό περιστατικό:

Πριν κάμποσο καιρό, ένας πολύτεκνος, γυρίζοντας στο σπίτι του, είπε καταχαρούμενος στη σύζυγό του:
- Γυναίκα, μπορεί το ΥΠΟΙΚ να έκοψε τα επιδόματα και τις φοροαπαλλαγές στους πολύτεκνους, ωστόσο, τάμαθες τα τελευταία νέα; Το κράτος, για ν’ αντιμετωπίσει την υπογεννητικότητα, αποφάσισε να δωρίσει ένα ολοκαίνουργιο διαμέρισμα 150 τ.μ., στους πολύτεκνους με 4 παιδιά.
- Μα εμείς έχουμε μόνο 3 βρε αντρούλη μου.
- Αγάπη μου, ήρθε η ώρα να σου εξομολογηθώ μία αμαρτία μου, … έχω και ένα εξώγαμο, θα μπορέσεις, … να μου το συγχωρέσεις;
Στην αρχή η σύζυγος έγινε θηρίο, μετά όμως, το σκέφτηκε ψύχραιμα και είπε:
- Εντάξει, εφόσον είναι να γλυτώσουμε το ενοίκιο και ν’ αποκτήσουμε το δικό μας σπίτι, … χαλάλι σου, πήγαινε πάρτο και φέρτο.
Πήγε λοιπόν ο τύπος, να φέρει το εξώγαμο, το 4ο παιδί, που θα τους διασφάλιζε το πολυπόθητο διαμέρισμα. Μετά από λίγο, καθώς έμπαινε στο σπίτι του με το πιτσιρίκι στην αγκαλιά, είδε τη γυναίκα του, να κρατά, μόνο το ένα παιδί τους, τ’ άλλα πουθενά, … άφαντα.
- Τι έγινε βρε γυναίκα, που είναι τ’ άλλα δύο;
- Αστα, μην τα ρωτάς, … ήρθαν οι πραγματικοί πατεράδες τους και τα πήραν !!!

Υποθέτω, φαντάζεστε την τροπή που πήραν τα πράγματα, για την εν λόγω πολύτεκνη οικογένεια. Μακελειό. Ταυτόχρονα, το ΥΠΟΙΚ, για ν’ αποφευχθούν παρόμοιες οικογενειακές τραγωδίες, κατάργησε άμεσα το σχετικό νομοθέτημα (… γι’ αυτό εξάλλου, και δεν έγινε ευρύτερα γνωστό). Και όμως, εάν τότε το ΥΠΟΙΚ είχε προβλέψει, να παρίσταται και μία κοινωνική λειτουργός στη διαδικασία της παραχώρησης του διαμερίσματος, ίσως, νάχε αποφευχθεί το δράμα.

Γι’ αυτό σήμερα, ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, επειδή ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΠΛΕΟΝ, έχει θεσπίσει και τη συμμετοχή κοινωνικής λειτουργού, σε όλες τις αντίστοιχες, … «ευεργετικές» διαδικασίες. Κρίμα και ντροπή σας λοιπόν, που δεν το σκεφτήκατε μόνοι σας!

Γι” αυτό, ας εφησυχάσουμε πλέον. Εδώ στην Ελλάδα, … βρισκόμαστε σε στιβαρά και ικανά χέρια …!

gian

http://gkdata.gr/2011/12/09/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%AF-

evroligouris

ΩΔΕΣ ΚΑΙ ΡΑΨΙΜΟ
(Μια αφηρημένη ποιητική τριλογία)

Κοιτάζω μέσα μου, αδεια η ζωή η τσέπη τρύπια.
Κοράκια κρώζουν, παπάδες ψάλλουν, φλαμίνγκος πετάνε στην ανταλλάξιμη λίμνη.
Ένας ποδηλάτης με προσπέρασε-ανελέητο κοινωνικό πισωκάρφωμα.
Μια μπουγάτσα στο πιάτο του αντιπρόεδρου. Άραγε, πόσος χρόνος της απομένει;
Γυρνάω τα βράδια, σκοτάδι…ΓΕΝΟΠ-αγώνες-ΠΑΜΕ…
Κοτόπουλα, γύρος, να μια μπριζόλα…Όχι άλλο φακές…Όχι άλλο κάρβουνο.
Στύση, μουστάκι, Harvard, Αφρικανός, νέα μέτρα.
Ελβετία, παραμύθι, έκτακτη εισφορά εικοσιοχτώ εκατοστά, τα μάτια έξω…
Δημοσιογράφοι, ανακριτής-Μάκαρος, παρθένες.
Πρόβατα ψηφίζουν, κώλος πονάει, κανό. Χοντρός και μαλάκας και φασίστας. Γίγαντας λαός, masturbation, εργόχειρο.
Εικοσιδύο πράσινες μέρες. Και τώρα; Το σκατό παξιμάδι.
Την λέγαν Μαριλίνα.

Είμαστε με τα καλά μας;
ka

Η αμερικη (ομοσπονδια) ηταν και ειναι (1929, 2000, 2008), και συντομα θα ειναι παλι, ο τοπος απο τον οποιον ξεκινουν οι μεγαλες οικονομικες καταρευσεις…

Η καταναλωτικη εμπιστοσυνη των ΗΠΑ ειναι στο επιπεδο που ηταν προ εικοσαετιας, εχοντας ολισθησει κατα 45% απο το ζενιθ του 2000…

Ο Σ P500 βρισκεται στο -20% απο το ζενιθ του 2000, και θα πεσει περαν των 400 μοναδων (προ εικοσαετιας επιπεδο), δηλαδη πλεον του 75% απο το ζενιθ του…
Επομενως, η Αμερικη δεν ειναι το καλο παραδειγμα για ομοσπονδιοποιηση της Ευρωπης…

Τα προφιλ των χρηματηστηριων των ΗΠΑ, Αγγλιας και Γερμανιας ειναι παρομοια (-20%), και οταν αρχισει το επομενο σκελος της πτωσης, θα κατρακυλησουν και τα τρια μαζι…

Εν αντιθεσει (απο το 2000) της Ελλαδας ειναι -88%, Ιταλιας -65%, Ολανδιας -55%, Γαλλιας -50%, Βελγιο -50%, και (απο το 2008) Πορτογαλιας -60%, Ισπανιας -50% , και (απο το 1989) της Ιαπωνιας στο -80% …

Δηλαδη, στα τελευταια 22 χρονια (Ιαπωνια) και στα τελευταια 11 (οι δυτικες χωρες) δεν μπορουν να ορθοποδισουν παρα την πληθωρα και διαφοροποιηση των οσων μετρων εχουν λειφθει…

Συμπερασμα οτι οι πολιτικοι δεν κατανοουν την φυση του προβληματος και ειναι ανισχυροι να δωσουν λυσεις…οι πολιτικοι και οι τραπεζιτες ειναι αμελητεες ποσοτητες μπροστα στην ψυχολογια των κοινωνιων !

Η ενασχοληση των παντων με τα κρατικα χρεη δεν αποτελει το σωστο (κατα προτεραιοτητα) στοχο.

Η συνεχης πτωση της καταναλωτικης εμπιστοσυνης (στις ΗΠΑ ξεκινησε το 2000) σημαινει μειωση της καταναλωσης/μειωση δανεισμου με αποτελεσμα την υφεση. Αυτο βλεπουν τα χρηματηστηρια και για αυτο οι δεικτες βρισκονται εκει που βρισκονται, δηλαδη προβλεπουν την κατρακυλα των οικονομιων.

Απο τους δεικτες ειναι φανερο οτι ο κοκορικος (Σαρκοζυ) δεν θελει να δει οτι ο δεικτης της Γαλλιας ειναι στο -50% (πολυ χειροτερα απο της Γερμανιας, ισος με της Ισπανιας, και λιγο καλυτερος απο της Ιταλιας), και ως εξ’αυτου δεν εχει καμια δουλεια να ειναι στο πλευρο της Γερμανιας…

Οταν ελθει το Ναδιρ θα δουμε τα Ιωβηλαια ή τον παγκοσμιο πολεμο σαν λυση…

Ολα τα αλλα ειναι μπουρδες…

gian 

http://gkdata.gr/2011/12/09/%CE%97%CE%B8%CE%B9%CE%BA%CE%AE-

 

 

ΔΑΝ

Από τη στιγμή, που τα διάφορα funds, απέκτησαν τεράστια ισχύ, σε πολλές περιπτώσεις και μεγαλύτερη οικονομική επιφάνεια από τα κράτη στα οποία τζογάρουν, ήταν φυσικό επομενο να οδηγηθούμε σ αυτή τη κατάσταση.
Αυτοί είναι φυσιολογικό να μετέρχονται οποιαδήποτε μέσα, για τη μεγιστοποίηση των κερδών τους.
Αυτός αλλωστε είναι ο σκοπός τους.
Ακόμη και κυβερνήσεις εξαγοράζουν , με διάφορους τρόπους.
Ανέκαθεν οι εκλεγμένοι κυβερνήτες μας , είχαν υποχρέωση να να προλαβαίνουν , η να σταματούν έγκαιρα με διάφορα νομοθετήματα, την ασύδοτη προσπάθεια αυτών των αποκαλουμένων κερδοσκόπων.
Γι αυτό τους εκλέγουμε.
Δυστυχώς όμως τα τελευταία 30-40 χρόνια ,άρχισε να διαβρώνεται το σύστημα και να εξαγοράζονται όλο και σε μεγαλύτερο βαθμό οι ταγοί μας (εννοώ παγκοσμίως).
Το σύστημα έχει αρχίσει να μπάζει και φθάσαμε εδώ που φθάσαμε.

apostolosm

Θα συμφωνήσω μαζί σας κ.Μαυρίδη πράγματι από εκεί ξεκίνησε η χρηματοπιστωτική κρίση και από τον χρηματοπιστωτικό τομέα τις καταρεύσεις τραπεζών και την μεταφορά των ζημιών μέσω των δημοσίων προϋπολογοισμών.
Ομως από τότε δεν έγινε τίποτα για να περιορισθεί η ασυδοσία των χρηματαγορών αλλά κάθε φορά γίνονται ισχυρότερες και επιβάλλουν τις επιθυμίες τους.

Οι πολιτικές ηγεσίες ως πειθήνια οργανα τους εκτελούν τις επιθυμίες τους και φαίνονται απόλυτα να συντονίζονται με τις παραγγελίες τους παρά τα τεράστια πακέτα τόνωσης των φορολογουμένουν αυτοί παραμένουν ασύδοτοι και άπληστοι και επιτίθενται με μεγαλύτερη απληστία στα κρατικά χρέη που ένα σημαντικό μέρος είναι δημιουργία της δικής τους απληστίας και αλαζονιας.
Ετσι η καζινοποίηση της οικονομίας, παράγωγα, στοιχήματα επί παντός επιστητού χωρίς κανένα κοινωνικό έλεγχο συνεχίζεται και το σχοινί τεντώνει καθημερινά περισσότερο.
Οι κοινωνίες σπρώχνονται σε προγράμματα αυστηρής δημοσιονομικής προσαρμογής και λιτότητας και οι δείκτες ανεργίας εκτοξεύονται σε ολοένα υψηλότερα ύψη.
Αυτό που νοιάζονται κυρίως η κυρίαρχη πολιτική ελίτ είναι να στηρίξουν τις τράπεζες και αυτό δεν παραλείπουν κάθε φορά να το δείχνουν.Εχουν βάλει τις αγορές πάνω από τα συμφέροντα της κοινωνίας ισοπεδώνοντας όποια κοινωνική κατάκτηση του παρελθόντος. Οσο για μία ρύθμιση βάζοντας υγιείς κανόνες λειτουργίας των αγορών προς το δημόσιο συμφέρον φαίνεται να μοιάζει δυσκολότερη από την αρχή της κρίσης. Τότε κατά την γνώμη μου ήταν η ευκαιρία που ήταν στριμωγμένες και με την πλάτη στο τοίχο να μπουν αυτοί οι κανόνες και όχι να χρηματοδοτηθούν από τα πακέτα των φορολογουμένων ενώ αυτοί συνεχίζουν να κερδοσκοπούν και να εκβιάζουν τα θυματα τους.
Η παγκόσμια οικονομία πλέον βαδίζει σε ένα αδιέξοδο και πρέπει σύντομα να υψωθεί τείχος κατά των πρακτικών των τραπεζών, και ως πρώτη προτεραιότητα να τεθεί πλέον η σωτηρία των κοινωνιών που πλήττονται βαθειά από την ανεργία και ευρύτερα στρώματα οδηγούνται στη φτώχεια και την εξαθλίωση.

enasanagnostis

Αφού βάζετε κάτω ένα από τα προβλήματα της παγκόσμιας οικονοίας, ας βάλω και εγώ ένα λιθαράκι…
Μια από τις πηγές του προβλήματος ήταν ότι οι μέτοχοι των μεγάλων εταιρειών έγιναν άπληστοι και το ίδιο συνέβη και με τα στελέχη τους. Και στην απέλπιδα προσπάθεια να επιταχύνουν τον ρυθμό αύξησης κερδών σκέτηκαν το κάτωθι:

Παγκοσμιοποίηση: Ωραίο σαν concept, θα βοηθήσω τις φτωχές χώρες και μεταφέρω την παραγωγή εκεί, με το 1/10 του κόστους. Κρατάω τις ίδιες τιμές πώλησης και βγάζω περισσότερα κέρδη. Προβλήματα: Αφού οι κάτοικοι των ανεπτυγμένων χωρών θα μείνουν άνεργοι, πώς θα αγοράζουν?

Μικρό το κακό. Στην αρχή θα αυξήσουν τα χρέη τους και θα αγοράζουν με δανεικά, μετά θα τους προσλάβει το δημόσιο δανειζόμενο αυτό αυξάνοντας τα χρέη του, δίνοντας έτσι τον απαραίτητο χρόνο για την γ΄ φάση, όπου πια στις υπο ανάπτυξη χώρες θα έχει μαζευτεί πια αρκετο χρήμα, αστκή τάξη και ζήτηση ώστε να μην έχουν ανάγκη την Δυτική ζήτηση και να αφεθούν να χρεωκοπήσουν, ώστε στον επόμενο κύκλο η Κίνα/Βραζιλία κτλ να είναι οι αστικές χώρες και οι δυτικοί να είναι οι Κινέζοι της υφηλίου.

Για να γίνει αυτό έπρεπε να πεισθούν και οι παγκόσμιοι leaders να ρίξουν τους δασμούς εκατέρωθεν και τους έπεισαν. Από τότε υπάρχει μια τεράστια ροή χρήματος στις BRICS κτλ, ενώ αν προσέξετε τα ψίχουλα που στέλνουν αυτοί εδώ δεν ειναι για παραγωγή αλλά είτε για υποδομή (λιμάνια κτλ), είτε για retail (ώστε να δημιουργήσουν δίκτυα διανομής για τα είδη τους).

Οι πολιτικοί των δυτικών χωρών πούλησαν άγρια τους πολίτες τους για ένα προσωινό κέρδος…

Όλα τα άλλα γυρίζουν γύρω από τους λόγους για τους οποίους έγινε αυτό και το πως έγινε αυτό.

Αν κάποιος δει έναν πίνακα της ροής χρημάτων την τελευταία 15ετία θα πάθει πλάκα το τι ίνεται αν δεις την συνολική εικόνα αφ’υψηλού…

panagos

Εξακολουθώ να δίνω πολλά αστέρια στον αρθρογράφο γιατί έχει καταλάβει καλά πλέον ότι αυτά τα χάλια της χώρας μας (και όλου του κόσμου δυστυχώς) δεν προέρχονται από τον «άτακτο» λαό μας.

Ωστόσο, στο άρθρο δεν διαβάσαμε «όλη» την αλήθεια.

Όλη η αλήθεια δεν είναι εύκολο να περιγραφεί.

Πολλά αστέρια και στον κο Γιαννίμπα, περιέγραψε πολύ καλά την κατάσταση που επικρατεί.

Ελπίζω ο Χίτλερ να παραμείνει ο στυγνότερος εγκληματίας των τελευταίων 100 χρόνων παγκοσμίως, έπειτα και από τα επόμενα 10-15 χρόνια.

Διαφορετικά, τουλάχιστον θα έχει το ελαφρυντικό ότι εκείνος, ήταν ως εχθρός ορατός.

Υγεία σε όλους

ΚΑΤΕΡΙΝ

Ο απατηλός δρόμος προς τον πλούτο.

Φανταστείτε το παγκόσμιο χρέος ως ένα τεράστιο παγόβουνο. Το χρέος της Ελλάδας δεν αποτελεί την κορυφή παρά μια ασήμαντη κουκίδα. Τα χρέη της Ιταλίας και της Βρετανίας αποτελούν κάτι τις μεγαλύτερο, ενώ ακόμα και αυτά των ΗΠΑ, οι οποίες αναγκάζονται φέτος να ανεβάσουν σε δυσθεώρητα ύψη την οροφή του δημοσίου χρέους τους για να αποφύγουν τη στάση πληρωμών, δεν αποτελούν παρά ένα μικρό του κομμάτι.

Στο μεγαλύτερο μέρος του, το παγόβουνο αυτό του χρέους αντανακλά την παγκόσμια αγορά παραγώγων, δηλαδή επενδυτικών στοιχημάτων πάνω σε μετοχές, ομόλογα, εμπορεύματα, νομίσματα και πάσης φύσεως αξίες. Η ονομαστική αξία της παγκόσμιας αγοράς παραγώγων εκτιμάται από την Τράπεζα των Διεθνών Διακανονισμών περίπου μισό… τετρακισεκατομμύριο ευρώ! (τωρα εχει ξεπερασει τα 600 τρις ευρω).

Το νούμερο είναι στην κυριολεξία «αστρονομικό»: αν επιχειρήσει κανείς να το «σπάσει» σε κέρματα του ενός ευρώ θα φτιάξει ένα «μονοπάτι» που θα ξεκινά από τον Ήλιο θα προσπεράσει τη Γη, τον Άρη, το Δία, τον Κρόνο, κι όταν φτάσει στον… Πλούτωνα μόλις θα έχει ξεδιπλωθεί κατά τα 2/3 πριν καταλήξει στα απώτατα όρια του ηλιακού συστήματος! Η τεράστια αυτή «φούσκα» εικονικού πλούτου αντιστοιχεί στο 1.000% του παγκοσμίου ΑΕΠ.

Με άλλα λόγια, για να πληρωθεί αυτό το ποσό απαιτείται η δουλειά όλων των ανθρώπων του πλανήτη για τα επόμενα δέκα χρόνια. Πόσο ρεαλιστικό όμως είναι αυτό; Η ελληνική εμπειρία είναι διδακτική. Όταν είναι πρόβλημα το χρέος να φτάνει το 150% του ΑΕΠ, το 1.000% συνιστά εφιάλτη. Υπερβολές; Σκεφτείτε το εξής: Στα χρηματιστήρια, τις «φούσκες» διαδέχεται πάντα μια «διόρθωση». Ως τέτοια νοείται μια συρρίκνωση των αξιών κατά τουλάχιστον 10%. Μια «ήπια» διόρθωση στην παγκόσμια αγορά παραγώγων θα διέγραφε αξίες 50 τρισ. ευρώ, όσο δηλαδή το παγκόσμιο ΑΕΠ! Ποιος θα κατέγραφε αυτές τις ζημιές; Ανάλογο ερώτημα τέθηκε και το 2008, μετά το ξέσπασμα της μεγάλης πιστωτικής κρίσης.

Η λύση που επιστρατεύτηκε τότε ήταν να εκτυπωθεί νέο χρήμα και να επωμιστούν τις ζημιές οι φορολογούμενοι, μια στρατηγική με διαχρονική επιτυχία που όμως πλέον έχει ακυρωθεί. Το «πρόβλημα» σήμερα, είναι ότι η επαπειλούμενη ζημιά είναι τόσο μεγάλη που τα χρήματα των φορολογούμενων απλά δεν αρκούν για να την καλύψουν. Αυτή είναι μια πραγματικότητα, έναντι τις οποίας οι σύγχρονες οικονομικές ελίτ προσπαθούν με κάθε τρόπο να κερδίσουν χρόνο, όπως φάνηκε από τον τρόπο που διαχειρίστηκαν την κρίση χρέους της Ελλάδας τους τελευταίους 15 μήνες.

Αργά ή γρήγορα, όμως, και μπροστά στο αδιέξοδο των μέχρι σήμερα επιχειρούμενων πολιτικών θα αναγκαστούν να κάνουν το προφανές: να προχωρήσουν σε μια παγκόσμια συμφωνία διαγραφής του χρέους, ώστε με μηδενισμένο πια το… κοντέρ, η παγκόσμια οικονομία να αναγεννηθεί από τις στάχτες ενός χρεοκοπημένου συστήματος.

Γ.Ι. Μαυρος.

Υ.Γ. Εν ολιγοις, ειμαστε υποψηφιοι προς χρεοκοπια παγκοσμιως & απλα κερδιζουμε χρονο, μεχρι να συμβει το μεγαλο κραχ που θα μηδενισει το κοντερ του χρεους, μιας που οι πολιτες ειναι αδυνατον να το επωμισθουν.
Δεν θα συμβει ακομη, οχι τουλαχιστον οσο κρατανε τα πυραμιδικα συστηματα πανω στο οποιο ειναι βασισμενο αλλα θα συμβει, διοτι πολυ απλα το χρεος αυτο απορροφησε ολο σχεδον το χρημα της πραγματικης οικονομιας. Οι ευθυνες βεβαιως βαρυνουν τις μεγαλες επενδυτικες τραπεζες, που με την σειρα τους τις περασαν στις εμπορικες & αυτες στα κρατη με τελικο αποδεκτη τους πολιτες.
Οι μεγαλες δημοσιονομικες προσαρμογες εχουν στοχο μονον αυτο, & οδηγουν σε συνεχη εξαθλιωση τους πολιτες.
Δυστυχως ομως προκειται για πηγαδι χωρις πατο, γι’αυτο & σε καταδικασμενη προσπαθεια & θυσιες.

researcher.

Θανάση,

Η αιτία της κρίσης είναι νομισματική, η ρίζα του κακού ξεκίνησε το 1971.

papardelo

Τα εφτά σύγχρονα «αμαρτήματα» σύμφωνα με τον Γκάντι είναι τα εξής:
1. Πλούτος χωρίς μόχθο
2. Απόλαυση χωρίς συνείδηση
3. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
4. Γνώση χωρίς χαραχτήρα
5. Πολιτική χωρίς αρχές
6. Εμπόριο χωρίς ηθική
7. Λατρεία χωρίς θυσία

gian

Στην @ΚΑΤΕΡΙΝ που αρέσκεται(;) στις αντιστοιχίσεις και για να «σπάσουμε και λίγο τον πάγο».

Οι νεότερες εκτιμήσεις (δεν τις έχω ακόμα διασταυρώσει) αναφέρουν 810 τρις $ στα πάσης φύσεως παράγωγα. «Χαριτολογώντας με θλίψη» με αμερικανό οικονομικό αναλυτή (πρωτοκλασάτο στέλεχος πολύ μεγάλης αμερικάνικης τράπεζας) κάναμε τις παρακάτω αντιστοιχίσεις.
Τα 810 τρις $ αν ήταν σε χαρτονομίσματα του 1$ στη σειρά, θα είχαν μήκος 121 δις χιλιόμετρα. Ο Πλούτωνας ο πλέον απομακρυσμένος πλανήτης, που όμως από το 2006 δεν θεωρείται πλανήτης του ηλιακού μας συστήματος αλλά πλανήτης νάνος στην Ζώνη Kuiper, απέχει από τον ήλιο … μόλις 6 δις χιλιόμετρα (μέση απόσταση). Όπως καταλαβαίνεται τα 121 δις χιλιόμετρα αντιστοιχούν σε 20 πήγαινε έλα στον Πλούτωνα.
Να το αντιστοιχίσουμε σε ύψος. Αν αυτό το ποσό (των 810 τρις) ήταν σε 100δόλαρα και τα στοιβάζαμε, το ύψος τους θα ήταν 27 χιλιόμετρα (27.000 μέτρα! Ποιο πάνω από την Τροπόσφαιρα και περίπου στο μέσον της Στρατόσφαιρας.
Διάλογος.
Ο Φίλος. «Το ξέρεις ότι η κυβέρνηση (των ΗΠΑ ΧΓ) δανείζεται 100.000 δολάρια το δευτερόλεπτο
ΧΓ. «Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι, αλλά είναι πράγματι εντυπωσιακό».
Ο Φίλος. «Η έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών στο Κογκρέσο, αναφέρει ότι το 2015 το χρέος θα έχει φτάσει τα 19,6 τρις $»
ΧΓ. «Να τα εκατοστίσετε αλλά μην κάνετε γενέθλια γιατί η τούρτα θα είναι ακριβότερη από τα κεράκια»
Γέλια
Ο Φίλος. «Chris να σου κάνω και μια αντιστοίχηση;»
ΧΓ «Πες μου»
Ο Φίλος. «Αν το σημερινό χρέος (των ΗΠΑ ΧΓ) γινόταν μια στήλη από χαρτονομίσματα 100 δολαρίων θα είχε ύψος μεγαλύτερο από το ύψος του Empire State Building»
ΧΓ «Α, γι’ αυτό σταματήσατε το πρόγραμμα «Απόλλων», θα πηγαίνετε στο διάστημα σκαρφαλώνοντας σε δολάρια»
Ο Φίλος. «Να κοιτάξω μήπως μας έρχεται ποιο φτηνά»
Γέλια

papardelo

“Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ’ τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.
Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.
Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.
Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους.”
(Χαλίλ Γκιμπράν, 1923).

Το Χρέος είναι μία ψευδαίσθηση. Είναι ένα είδος φόρου δήθεν «δικαιολογημένου»
Την παρούσα στιγμή δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο από έναν πλανήτη με κάποιους ανθρώπους επάνω του. όλα τ άλλα είναι μ…κιες.
Αν βγάλεις μια φωτογραφία απ το διάστημα, θα δεις έναν πλανήτη σε πλήρη πολιτισμική ανάπτυξη, με μύρια αγαθά της τεχνολογίας, με αυξημένο όριο ζωής και ένα λαμπρό μέλλον.
Όλα τ άλλα περί χρεών, κρίσεων, κλπ είναι κουραφέξαλα που τα έχουν εφεύρει τα παράσιτα για να κάνουν τη ζωή των άλλων δύσκολη και να πλουτίζουν εις αεί…

gtech

Τουλαχιστον στο πραγματικο καζινο,οι παικτες πανε με τη θεληση τους,παιζουν τα δικα τους χρηματα και καμια φορα μπορει και να κερδισουν.

Στο χρηματοπιστωτικο καζινο σε πανε με το ζορι,παιζουν τα λεφτα σου και αμα δεν τους φτανουν τα κερδη,σου ζητανε την επομενη φορα να εχεις πιο πολλα για να παιξεις.Και μη σου περασει καν απ’το μυαλο να μη ξαναπαιξεις.Θα σε εκτελεσουν.

kiwiakos

Μπλεκουμε την αιτια με το συμπτωμα. Τα παραγωγα ειναι εργαλεια, των οποιων η χρηση αυξηθηκε μετα την απελευθεροποιησης των αγορων την δεκαετια του 80 (το big bang). Τα παραγωγα δεν ειναι καινουρια, ουτε ειναι (τα περισσοτερα) ιδιαιτερα δυσνοητα. Ο προπαππους μας Αριστοτελης μας υπενθυμιζει πώς ο Θαλης ο Μιλησιος (ο πρωτος quant) χρησιμοποιησε ΣΜΕ για να σπεκουλαρει στην τιμη του ελαιολαδου. (απο εδω:
http://www.theponytail.net/DOL/DOLnode9.htm δυστυχως μεταφρασμενο στα Αγγλικα)

Thales of Miletus used a money-spinning device which, though it was ascribed to his prowess as a philosopher, is in principle open to anybody. The story is as follows: people had been saying reproachfully to him that philosophy was useless, as it had left him a poor man. But he, deducing from his knowledge of the stars that there would be a good crop of olives, while it was still winter and he had little a money to spare, used it to pay deposits on all the oil-presses in Miletus and Chios, thus securing their hire. This cost him only a small sum, as there were no other bidders. Then the time of the olive-harvest came, and as there was a sudden and simultaneous demand for oil-presses he hired them out at any price he liked to ask. He made a lot of money, and so demonstrated that it is easy for philosophers to become rich, if they want to; but that is not their objective in life.

Τα πιο σημαντικα γραφηματα που εχω δει τα τελευταια χρονια ειναι εδω: http://tinyurl.com/d67zvmf και εδω:http://tinyurl.com/cdbngod Οι αλλαγες στους κανονες του παιχνιδιου ηρθαν πρωτα, και η εκτοξευση του τραπεζικου τομεα ηρθε μετα. Και δεν ειναι πρωτογνωρο, το 1930 εσφιξε το regulation και η τραπεζικη εγινε παλι βαρετη. Αυτο θα γινει και τωρα.

Απο την αλλη, η απελευθερωση δεν εγινε σε κενο. Ειχαμε κρισεις πετρελαιου την προηγουμενη δεκαετια (λογω market manipulation απο καρτελ) και σημαντικες υφεσεις στις αρχες των 80ς. Μετα την απελευθερωση ειχαμε αναπτυξη μεγαλυτερη απο την ταση για 25 χρονια. Correlation δεν σημαινει causation, αλλα δεν μπορουμε να το αγνοησουμε. Ειναι ευκολο να συζηταμε μετα απο 30 χρονια επιλεγοντας το που εστιαζουμε την προσοχη μας, αλλα ο κοσμος θα ηταν πολυ διαφορετικος αν δεν ειχε γινει αυτη η απελευθερωση. Για μενα δεν ειναι τοσο ξεκαθαρο οτι τα πραγματα θα ηταν καλυτερα.

Παντως αν θελετε οπωσδηποτε να κατηγορησετε καποιον, κατηγορηστε αυτους που ηταν πισω απο το ανοιγμα των αγορων: Reagan, Thatcher, Powell, Mitterrand, Douglas, και αυτους που την διατηρησαν Κλίντον, Blair, Bush κλπ κλπ. Εγω βλεπω οτι αυτοι που κοιμοταν στην σκοπια, η πολιτικη ελιτ, εχουν καταφερει να την βγαλουν καθαρη.

stefanos1

Ειμαστε για κλωτσιες τελικα!…Καλα μας ειπε ο Παγκαλος…μαλ..κες !…
Ψοφησε ο τσαχπινομπιρμπιλιαρης ( Αντρεα Αντρεα για μια Ελλαδα νεα)...εφυγε ο Μαυρος Πητ (Καραμανλιδης)…ηλθε και εφυγε και ο καραγκιοζης (Παππανδρεΐδης)...μιλησε και ο Χατζιαβατης (Σαμαριδης) και βαλανε το κολλητηρι (Παππαδημιδης) ολοι αυτοι να ισιωσει τα αγγουρια...Και το 60 % ψηφιζει κολλητηρι και ολο το σκυλολοι απο πισω του…Τουμπου τπουμπου ζα τουμπουζιτσου…
Α…σημερα μου κλεψανε το φορτηγο της δουλειας μου . Η ευγενεσταστη Αξιωματικος υπηρεσιας ομως δεν ειχε χαρτι στον εκτυπωτη της να μου τυπωσει την αιτηση για την παραλαβη της δηλωσης κλοπης και εψαχνε εκτυπωτη με χαρτι …
Αυτα !

veros

Συγχαρητήρια κ Μαυρίδη για το άρθρο σας.
Παραθέτω έναν απλό συλλογισμό που έχω εκθέσει επανειλημμένα,
εαν πάω στο φούρνο της γειτονιάς μου κι αγοράσω ένα ψωμί-είδος πρώτης ανάγκης-
ουσιαστικά κάνω μια συναλλαγή ως ιδιώτης με το φούρναρη που είναι ιδιώτης και το κράτος με χρεώνει με ΦΠΑ, τον οποίο πληρώνω άμεσα.
Αλλιώς ψωμί απ τον φούρνο δε μπορώ να πάρω.

Στις αγορές αυτές των τρισεκατομμυρίων, όπου δα οι συναλλαγές ιδιωτών μεταξύ τους δεν αφορούν σε είδη πρώτης ανάγκης, τα κράτη τι εισπράττουν;
Απάντηση , ΜΗΔΕΝ.

Γράφω εδω και καιρό σε όλους τους τόνους , οτι αν δε μπει ΑΓΡΙΟ ΧΕΡΙ , σ αυτές τις «αγορές» , έξοδος απ την κρίση δεν πρόκειται να υπάρξει.
Εχουν επικαθήσει στις πλάτες της πραγματικής οικονομίας με τον τεράστιο , άχρηστο όγκο τους, και την πιέζουν μέχρι ασφυξίας.

Ακόμη και γιαυτούς που πιστεύουν με προσήλωση ασκητή στο δόγμα, ότι «οι αυτορρυθμιζόμενες αγορές λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας», ακόμη και γιαυτούς θα φτάσει η ώρα που θα καταλάβουν τον αντικοινωνικό παραλογισμό με τον οποίο λειτουργούν ορισμένες «αγορές».

stefanos1

Γεωργιος Σουρης (1853-1919)
Ο Γιώργος Σουρής, έγραψε το παρακάτω ποίημα πριν 100 χρόνια:

«Ποιος είδε κράτος λιγοστό,
σ΄ όλη τη γη μοναδικό
Εκατό να ξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
να΄χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Να ΄χει κλητήρες για φρουρά
Και να σε κλέβουν φανερά
Κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
Τον κλέφτη να γυρεύουνε;»

http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=2634857

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.